Gül Gül Dedi Bülbül Güle Gül Gülmedi Gitti. Bülbül Güle Gül Bülbüle Yar Olmadı Gitti.

Dermân arardım derdime derdim bana derman imiş 
Bürhân sorardım aslıma aslım bana bürhân imiş 

Sağı solu gözler idim dost yüzünü görsem deyû 
Ben taşrada arar idim ol cân içinde cân imiş 

Öyle sanırdım ayrıyam dost gayrıdır ben gayrıyam 
Benden görüp işideni bildim ki ol cânân imiş 

Savm u salât u hacc ile sanma biter zâhid işi 
İnsân-ı kâmil olmağa lâzım olan irfan imiş 

Kandan gelir yolun senin Hakk'ı sana hakka'l yakîn 
Nerden gelip gitdiğini anlamayan hayvân imiş 

Mürşid gerekdir bildire Hakk'ı sana hakk'al yakîn 
Mürşidi olmayanların bildikleri gümân imiş 

Her mürşide dil verme kim yolunu sarpa uğradur 
Mürşidi kâmil olanın gâyet yolu âsân imiş 

Anla hemân bir söz dürür yokuş değildir düz dürür 
Âlem kamu bir yüz dürür gören anı hayrân imiş 

İşit Nîyâzi'nin sözün bir nesne örtmez Hak yüzün 
Hakdan ayan bir nesne yok gözsüzlere pinhân imiş 




Ey derde derman isteyen yetmez mi derd derman sana 
Ey rahat-ı can isteyen kurban olandır can sana 

Yağma edersin varlığın gider gönülden darlığın 
Mahveyle sen ağyarlığın yar olısar mihman sana 

Sermaye bu yolda heman teslim olur buna inan 
Sıdk ile Allah’a dayan etmez mi gör ihsan sana 

Tevhide tapşur özünü kimseye açma razunı 
Şeyh izine tut yüzünü şeyhin yeter burhan sana 

İven kişi yol alamaz maksudu hergiz bulamaz 
Bekle maarif kapusun yüz göstere irfan sana 

Dünya ile ukbayı ko, ulâ ile uhrâyı ko 
Var ol kuru sevdayı ko, matlab yeter Sübhan sana 

Candan talep kıl yarini ver canı bul didarını 
Yok eyle kendi varını kim var ola canan sana 

Çürüklerin hep sağ olur zehrin kamu bal yağ olur 
Dağlar yemişli bağ olur cümle cihan bostan sana 

Güçtür kati Hakk’ın yolu dergahı hem gayet ulu 
Sıdk ile olmazsan kulu etmez yolu âsân sana 

Kulluğa bel bağlar isen şam ü seher ağlar isen 
Sular gibi çağlar isen tiz bulunur umman sana 

Bülbül oluben öte gör gül gibi açıl tüte gör 
Aşk oduna can ata gör gülzar olur nirân sana 

Yüzün Niyazi eyle hâk derd ile bağrın eyle çâk 
Kalbin sarayın eyle pâk şayet gele Sultan sana. 

Niyazi Mısri